Istnieją dwie repliki Dainu skapis: jedna znajduje się w Muzeum Pamięci Krišjānisa Baronsa w Rydze, mieszczącym się w ostatnim mieszkaniu badacza folkloru, a druga w poświęconym mu muzeum we wsi Muchoudierowka w obwodzie biełgorodzkim w Rosji, w dawnym dworku Iwana Stankiewicza, gdzie Barons rozpoczynał pracę nad dainami.
Podczas II wojny światowej w latach 1940. wykonano kopię zawartości Dainu skapis techniką mikrofilmu. W 1998 r. rozpoczęto digitalizację kolekcji, która w formie cyfrowej jest w całości dostępna w Internecie od 2006 r. 4 września 2001 roku Szafa Dain została wpisana na listę UNESCO Pamięć Świata.
Opis Dębowa szafa mierzy 160 cm wysokości, 66 cm szerokości i 42 cm głębokości i mieści 73 szuflady o różnych rozmiarach. Zawartość 70 szuflad, podzielonych na 20 sekcji każda, stanowi ponad 350 000 papierowych fiszek o wymiarach ok. 3 cm × 11 cm z odręcznie zapisanymi wersami pieśni ludowych, a także innych tekstów, takich jak zagadki i porzekadła. Zgodnie z opracowanym przez Baronsa systemem klasyfikacji, na pojedynczej fiszce mieszczą się zwykle 4 wiersze. Szuflady oznakowane są typem pieśni i numerem tomu. Teksty na fiszkach pisane są wieloma charakterami pisma, w tym należącym do Baronsa, widnieją na fiszkach również komentarze i adnotacje Baronsa.