W skład imperium Scheiblerów wówczas wchodziło 5 przędzalni z 246 600 wrzecionami, o sumarycznej zdolności produkcyjnej rocznej 12 mln kg przędzy, a także 4 tkalnie z 6106 krosnami, o zdolności produkcyjnej rocznej 90 mln metrów kwadratowych tkanin. Ponadto firma posiadała 3 zakłady wykończalnicze. W 1927 r. wartość produkcji wynosiła 89,7 mln zł, a fabryki Scheiblerów łącznie zatrudniały 9373 robotników.
Scheibler działał również we władzach innych przedsiębiorstw. Od 1914 r. należał do rady nadzorczej Towarzystwa Górniczo-Przemysłowego Saturn, które posiadało 3 kopalnie – Saturn w Czeladzi, Jowisz w Wojkowicach i Mars w Łagiszy. Kopalnie te osiągały łączne wydobycie 1,6 mln ton – znaczna część wydobytego węgla trafiała do Łodzi na potrzeby łódzkiego przemysłu. Wraz z ojcem reprezentował w spółce pakiet kontrolny Scheiblerów. W latach 1922–1934 był prezesem rady nadzorczej Spółki Akcyjnej Wielkich Pieców i Zakładów Ostrowieckich, z kapitałem zakładowym 20 mln zł. Spółka ta w 1923 r. z jego inicjatywy utworzyła w Ostrowcu Świętokrzyskim wytwórnię wagonów towarowych, a w 1934 r. przejęła Warszawską Spółkę Akcyjną Budowy Parowozów. W 1920 r. wraz z Leonem Herbstem i Ludwikiem Pogorzelskim założył Warszawsko-Łódzkie Towarzystwo Handlowe S.A. Od 1922 r.