Podczas powstania walczył w szeregach Zgrupowania AK Bartkiewicz na północnym Śródmieściu. Po zakończeniu walk trafił do niewoli niemieckiej (nr jeniecki 47248) i był więźniem Stalagu XI A Altengrabow i jego podobozu Kriegsgefangenen-Lazarett Gross Lübars. Będąc w niewoli, w 1944 roku został odznaczony Srebrnym Krzyżem Narodowego Czynu Zbrojnego z Mieczami, został też przedstawiony do odznaczenia Orderem Virtuti Militari.

. Powrócił do kraju wraz z żoną Wandą z domu Wejt. W dniu 23 maja 1948 roku oboje zostali zamordowani w okolicach Kątów Wrocławskich. W wyniku śledztwa sąd skazał żołnierza radzieckiego, uznając że motywem czynu był rabunek. Rodzina Andrzeja Kuczbowskiego wiązała to morderstwo z jego wojenną i powojenną działalnością w NSZ.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Narodowego Czynu Zbrojnego Kategoria:Ofiary zabójstw w Polsce Ludowej Kategoria:Oficerowie Narodowych Sił Zbrojnych Kategoria:Polscy jeńcy niemieckich obozów jenieckich Kategoria:Powstańcy warszawscy Kategoria:Urodzeni w 1913 Kategoria:Zmarli w 1948