następnie odcinek prospektu na południe od Newskiego Prospektu zaczęła funkcjonować jako Prospekt Włodzimierski.
Od 1740 r. przy prospekcie wznoszono już tylko murowane domy. mały|Dom Oficerów (nr 20) mały|Budynek z mieszkaniem-muzeum Nikołaja Niekrasowa (nr 36) Zabudowa ulicy ukształtowała się ostatecznie między II poł. XIX w. a latami 30. XX w. W 1879 r. oddano do użytku Most Litiejny, łączący lewy brzeg Newy i Prospekt Litiejny z Dzielnicą Wyborską. W czasie tzw. krwawej niedzieli w 1905 r. ulicą szedł jeden z robotniczych pochodów zmierzających do Pałacu Zimowego. Na Prospekcie Litiejnym demonstrowano również w czasie rewolucji lutowej i kryzysu lipcowego w 1917 r. Podczas tego ostatniego wydarzenia na rogu Prospektu Litiejnego i Prospektu Newskiego doszło do strzelaniny między wojskami lojalnymi wobec Rządu Tymczasowego a marynarzami z Kronsztadu, popierającymi bolszewikówJ. Miles, Petersburg, Wydawnictwo MAGNUM, Warszawa 2020, , s. 399-400..
W latach 1918–1944 nosił nazwę Prospektu Wołodarskiego na cześć rewolucjonisty W. Wołodarskiego. Część budynków przy ulicy została uszkodzona wskutek ostrzału Leningradu w czasie blokady.
Znaczące i historyczne obiekty
cerkiew Świętych Symeona i Anny (1731-1734), położona między Prospektem Litiejnym a ul.