W 1839 r. Steinert usamodzielnił się w prowadzeniu firmy z powodu rezygnacji ojca, a następnie powiększył włości o kolejne 4 morgi, by wybudować parterowy dom, do którego przeniósł drukarnię oraz wybudował 2 drewniane domy tkackie i murowaną farbiarnię. Przedsiębiorstwo zaopatrzył w 10 stołów drukarskich oraz 2 maszyny walcowe, ponadto przyjął do pracy 42 pracowników. Jego przedsiębiorstwo wytwarzało 300 tys. łokci perkalu rocznie, o łącznej wartości 21 tys. rubli. Przedsiębiorstwo Steinerta było drugim co do wielkości w kategorii drukowania tkanin bawełnianych w Łodzi. W 1850 r. Steinert zakupił od Franciszka Traegera przy ul. Kątnej gospodarstwo rolne o powierzchni 15 mórg. W 1856 r. wybudował kolejną drukarnię perkali, którą zaopatrzył w maszynę parową o mocy 12 KM, maszynę drukarską, magiel cylindryczny, kotły i rytownię. W 1859 r. Steinert produkował blisko 19 tys. sztuk drukowanego perkalu, który był sprzedawany zarówno w Królestwie Polskim jak i w Rosji.