Schronisko powstało w późnojurajskich wapieniach skalistych na skrzyżowaniu dwóch szczelin wskutek pęknięcia skał i grawitacyjnego rozsunięcia się skalnych bloków. Schronisko jest całkowicie ciemne i bardzo wilgotne, bez przewiewu powietrza. Jego namulisko składa się głównie z próchnicy i gleby i ma ślady rozgrzebywania. Wewnątrz brak roślin, nie obserwowano też zwierząt.
Schronisko po raz pierwszy było wzmiankowane przez M. Srogę w 1996 r. Dokładniej pomierzył go i opisał A. Polonius w 1999 r. On też sporządził jego plan.
Na Świniuszce znajduje się jeszcze kilka innych jaskiń: Jaskinia na Świniuszce, Jaskinia Niska w Świniuszce, Jaskinia w Rodakach, Schronisko w Ostańcu Pierwsze, Schronisko w Ostańcu Drugie. Wchodzą w skład geostanowiska Skały na Górze Świniuszka.
Przypisy
Kategoria:Jaskinie Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej Kategoria:Rodaki