Julia Goczałkowska (ur. 1809 w Laskowej, zm. 19 lipca 1888 w Borkach) – polska literatka, nauczycielka i działaczka oświatowa.
Życiorys Urodziła się w 1809 w Laskowej na Sądecczyźnie, w rodzinie Antoniego Lewieckiego herbu własnego i jego żony Wilhelminy z d. Hebenstreit.
Brak jest informacji o jej wykształceniu i ukończonych szkołach. Zadebiutowała w 1840 w „Tygodniku literackim” wierszem Karpaty i Klasztor bielański. W latach 1843–1845 wydawała pismo „Rozmaitości dla ludu wiejskiego”, wyszły cztery tomy. W 1849 rozpoczęła wydawanie autorskiego czasopisma „Wianki. Tygodnik płci żeńskiej, poświęcony oświacie duchowej, umysłowej i przemysłowej”. W latach 1852–1853 pismo wychodziło z podtytułem „pismo poświęcone pożytkowi i rozrywce”. W 1853 wydawała pismo dla młodzieży „Bławatek”.
Wyszła za mąż za Wojciecha Goczałkowskiego herbu Poraj, uczestnika powstania listopadowego, redaktora czasopisma „Telegraf”. Utrzymywali się z prowadzenia dzierżawy majątków w Ostrowie Szlacheckim i w Zatoce. Goczałkowska prowadziła również pensjonaty żeńskie we Lwowie, Bochni i Tarnowie.