W 1912 roku zdobył grand prix na konkursie skrzypcowym Escuela Municipal de Música, wykonując II Koncert skrzypcowy Maxa Brucha.
Od 1911 do 1921 roku Eduard Toldrà był mocno zaangażowany w działalność Quartet Renaixement, renomowanego zespołu kameralnego, w skład którego wchodzili Lluís Sánchez, Antoni Planàs, Josep Recasens i on sam. Zagrali w sumie 209 koncertów. Równolegle Eduard Toldrà także komponował, prowadził działalność dydaktyczną oraz występował solo.
W 1923 r. otrzymał posadę jako asystent profesora skrzypiec do Escuela Municipal de Música, gdzie kontynuował pracę przez całe życie (także gdy przekształciła się w Conservatorio Superior). W 1924 założył Orquesta de Estudios Sinfónicos (1924-1934), w skład której weszli instrumentaliści zajmujący się muzyką hobbistycznie. Także Pau Casals kilkakrotnie zapraszał Eduarda Toldrę do dyrygowania prowadzoną przez niego orkiestrą, początkowo przy okazji prawykonań jego własnych kompozycji (Suite en Mi w 1921 r., Empúries, w 1926 r., symfoniczna wersja La maldición del Conde Arnau w 1930 r.) W 1932 r.