Zbigniew Jan Nepomucen Wielowieyski (ur. 20 marca 1894 w Paryżu, zm. 6 sierpnia 1970) – polski rolnik i właściciel ziemski, major kawalerii rezerwy Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 20 marca 1894 w Paryżu, w rodzinie Stefana, prokurenta instytucji eksportowej, i Zofii z domu Deskur. W latach 1906–1910 uczęszczał do siedmioklasowej Szkoły Handlowej Męskiej w Kielcach. W 1911 zdał maturę w Liceum Aleksandryjskim w Petersburgu i rozpoczął studia na Wydziale Nauk Prawnych i Ekonomicznych Petersburskiego Uniwersytetu Politechnicznego Piotra Wielkiego. 28 maja 1915, po ukończeniu studiów, został wcielony do armii rosyjskiej.
W czasie wojny z bolszewikami walczył w szeregach 3 Pułku Ułanów Śląskich. 27 sierpnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu rotmistrza, w kawalerii, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej. 1 czerwca 1921 był przydzielony z macierzystego pułku do Inspektora Instytucji Oficerskich. 11 lutego 1922 został przeniesiony do rezerwy i przydzielony w rezerwie do 3 puł. w Tarnowskich Górach. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu rotmistrza ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 141.