Bajla Gertner znana również jako Bela Gertner lub Belka Gertner (ur. 1929 w Ostrowcu, zm. 4 lipca 1946 w Kielcach) – polska autorka wierszy pochodzenia żydowskiego, więźniarka niemieckich obozów koncentracyjnych podczas II wojny światowej, po wojnie jedna z ofiar tzw. pogromu kieleckiego.
Życiorys mały|Grób ofiar pogromu na kieleckim cmentarzu żydowskim Była córką Izraela Daniela i Rywki.
W czasie okupacji niemieckiej zginęli jej rodzice oraz starszy brat Aba Gertner, który zginął w powstaniu w getcie warszawskim, walcząc na terenie szopów Toebbensa-Schultza. Według Rubina Katza, Bela była jedynym członkiem swojej rodziny, który przeżył wojnę. Bajla Gertner była więźniarką obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau nr A-16910.
Po wojnie zamieszkała w kibucu partii „Ichud”, który mieścił się na trzecim piętrze budynku przy ul. Planty 7 w Kielcach, w ramach którego jego mieszkańcy szykowali się do osadnictwa w Palestynie). Według wspomnień nauczyciela i wychowawcy w kibucu Raphaela Blumenfelda, Bela była zaangażowana w życie kibucu i redagowała jego cotygodniowy biuletyn afiszowy. Według wspomnień Blumenfelda pisała również wiersze i rymowanki. Była nieśmiałą, introwertyczną nastolatką, zawsze zamyśloną, która mimo to była bardzo zainteresowana społecznymi działaniami kibucu.