Kościół to budowla nowoczesna, jednonawowa, nakryta łagodnie opadającym dachem. Z tyłu, za prezbiterium, jest umieszczone kilkupiętrowe zaplecze. Biały fronton świątyni jest wysunięty po bokach i tworzy zadaszenia nad wejściami. Wysunięte skrzydła umieszczone nad wejściem głównym wystrzelają do góry w kształcie betonowych ścian wieży-dzwonnicy. Spomiędzy nich wyrasta na górze duży, blaszany krzyż. Okna świątyni są długie i prostokątne – wysunięte ku bokom tworzą wnęki w ścianach wypełnione przez konfesjonały. Kolorystyka kościoła jest utrzymana w barwach stalowych i bladożółtych, co razem z drewnianymi, żółtymi detalami ścian i stropu imitującymi kryształy siarki jest czytelnym porównaniem do miejscowego środowiska górników-siarkowców. Nieprzypadkowo za patronkę parafii została obrana św. Barbara. W ołtarzu głównym ze skośnymi, trapezowymi motywami dekoracyjnymi znajdują się różnej wielkości figury: od krucyfiksu, przez św. Barbarę, polskich świętych po przedstawienie Zesłania Ducha Świętego.
Przypisy
Barbary Kategoria:Budynki w Polsce oddane do użytku w 1996 Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Barbary