Po I wojnie światowej zabudowania przejęli kupcy poznańscy Józef Czepczyński i Jan Łuczak. W 1921 roku rozpoczął tu swoją działalność Teatr Powszechny mający w swoim repertuarze przedstawienia komediowe i operetki. Następnie jeszcze w tym samym roku powstało Kino Apollo. Ówczesny adres budynku kina przypisany był do ul. Piekary 17, s. 100.
Wcześniej, w 1920 roku architekt Adam Ballenstedt przekształcił obiekt, instalując na elewacji rzeźby wykonane przez Mieczysława Lubelskiego. Wnętrze otrzymało polichromię patronową autorstwa Ignacego Wrembla. Współcześnie zachowany jest portyk kryjący trójbiegowe schody prowadzące do wejścia do kina. W 1927 roku sala Lamberta została połączona z kabiną projekcyjną kina Apollo i uruchomiono w niej kino nazwane Metropolis, s. 118. Połączone sale kinowe utworzyły wtedy kompleks współcześnie określany jako multipleks kinowy. W 1930 roku odbyła się tutaj pierwsza projekcja w Poznaniu filmu dźwiękowego „Upadły Anioł” (ang. The Shopworn Angel).
W czasie II wojny światowej niemieckie władze okupacyjne zdecydowały, aby kino funkcjonowało jako Teatr Varietes Metropol.