Angażował się także w działalność duszpasterską dzieci, młodzieży, studentów, dorosłych i niewidomych (podczas pobytu w Przemyślu pełnił funkcję diecezjalnego referenta duszpasterstwa niewidomych).
Zainteresowania kulturą i sztuką, na długie lata związały o. Peregryna z Krakowem. W 1969, na prośbę ówczesnego kardynała Karola Wojtyły, zajął się urządzeniem zabudowy przyklasztornej przy kościele św. Katarzyny Muzeum Diecezjalnego. 14 kwietnia 1973 został powołany do Komitetu Założycielskiego Polskiego Towarzystwa Ochrony Zabytków w Polsce. W latach 1974–1977 studiował na Wydziale Historii Architektury i Konserwacji Zabytków Politechniki Krakowskiej. W latach 1974–1977 pełnił rolę kustosza Muzeum Archidiecezjalnego na Wawelu. Był mocno zaangażowany w prace konserwatorskie na terenie Krakowa. Wykonał szereg prac przy klasztorze franciszkanów, brał także udział w przebudowie fasady bazyliki św. Franciszka i konserwacji obrazów z zespołu portretów biskupów krakowskich. Brał udział także w renowacji klasztoru św. Katarzyny.