Krótko po przybyciu Tito z samego regionu Fočy do organizacji wstąpiło 906 kobiet.
Na początku kształtowania się organizacji napięcia i spory etniczne w regionie Bośni i Hercegowiny były główną przeszkodą, z którą musiały zmierzyć się kobiety należące do ruchu. Siły okupacyjne na terenie Jugosławii skupiały swoje działania głównie na prześladowaniu Żydów, Romów i Serbów, korzystając z kolaboracji chorwackiej bojówki Ustaszy. AFŽ najefektywniej rekrutowało ludność serbską, przez co miała problem z przyciągnięciem katolickich Chorwatów oraz bośniackich muzułmanów, którzy postrzegali organizację jako mającą serbski i prawosławny charakter. Z drugiej strony Serbki uważały, że kobiety z innych grup etnicznych wspierają Ustaszy, co ograniczało chęć serbskich kobiet do akcesu. Proces zaangażowania znaczącej liczby kobiet niebędących Serbkami wymagał wobec tego sporo wysiłku i czasu.