Architektura Obiekt zrealizowano w stylistyce secesyjnej, wykorzystując żelbetową konstrukcję ramową. Ponadto wystrój wnętrz oraz wyposażenie również reprezentują stylistykę secesyjną. Projektant tym samym zrezygnował z dominującej stylistyki neorenesansowej i neobarokowej w architekturze łódzkich fabryk, stawiając na styl zyskujący na popularności. Budynek składa się z dwóch części – maszynowni oraz kotłowni, do których przylega niska wieża. Szkielet budynku częściowo został przeszklony, a częściowo do jego realizacji wykorzystano otynkowaną cegłę. Ramy fragmentarycznie zostały oblicowane czerwoną cegłą klinkierową. Na elewacjach występują arkadowe fryzy, wykonane z czerwonej cegły klinkierowej. W północnej i wschodniej elewacji maszynowni wykorzystano witraże z szybami w kolorach: żółtym, niebieskim, zielonym oraz bezbarwnym. Elewacje elektrowni podzielone są żelbetowym laskowaniem, dzielącym je na wąskie pola. W części poddasza laskowania przewiązano arkadami oblicowanymi cegłą. Spływy arkad posiadają szerokość jednej cegły oraz są zakończone podwójnym uskokiem. Elewacje budynku posiadają trójkątne szczyty. Dach obiektu jest dwuspadowy.