Był członkiem Katedry Reżyserii Muzycznej wydziału od jej powstania w 1961, był kierownikiem przemianowanej później, analogicznie do nazwy wydziału, Katedry Realizacji Dźwięku Akademii Muzycznej im. F. Chopina w latach 1981–1984. W latach 1972–1977 kierował też działającym w tym okresie przy Wydziale Reżyserii Dźwięku trzyletnim Zaocznym Wyższym Studium Realizacji Dźwięku. Słuchacze kierowani przez Komitet do spraw Radia i Telewizji rekrutowali się spośród realizatorów dźwięku pracujących w publikatorach radiokomitetu. Studenci otrzymywali kompendium wiedzy potrzebnej przy realizacji nagrań, ze szczególnym uwzględnieniem zagadnień muzycznych i najnowszych technologii. Studium ukończyły trzy roczniki absolwentów. Był promotorem 75 dyplomantów (spośród 470 absolwentów wydziału do 2015) pracujących później w zawodzie w Polsce, wielu krajach Europy i świata. Wykształcił też znaczącą część późniejszej kadry pedagogicznej wydziału. Przeszedł na emeryturę w 1986.