Zakładano na przykład, jakoby pieczę nad płytami otrzymać miał około dwudziestego czwartego roku życia i zachować je aż do osiemdziesiątego szóstego roku życia.
W mormońskiej teologii oraz w badaniach nad Księgą Mormona Istnienie Abinadoma nie znalazło potwierdzenia w źródłach zewnętrznych. Językoznawcy związani z Kościołem Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich rozważali etymologię imienia tego opiekuna i twórcy nefickich zapisów. Wywodzili ją zasadniczo z języka hebrajskiego, wskazując niemniej także na pewne tropy z języka akadyjskiego. Imię tego nefickiego skryby i historyka pojawiało się w badaniach nieortodoksyjnych praktyk nazewniczych obecnych na kartach Księgi Mormona i wykorzystywane w ten sposób było w dowodzeniu autentyczności mormońskiej świętej księgi. Przewijało się także w krytycznych analizach tego tekstu, również w kontekście rzekomego zaczerpnięcia go, po dokonaniu odpowiednich modyfikacji, zasadniczo z Biblii.
Lakoniczność zapisu pozostawionego przez Abinadoma oraz innych skrybów tworzących Księgę Omniego wywoływała wśród mormońskich