Jest to jaskinia krasowa, wytworzona na pionowej szczelinie w późnojurajskich wapieniach skalistych. Powstała w strefie wadycznej, świadczą o tym znajdujące się w niej kotły wirowe, drobne kanaliki i krasowa gąbczastość ścian. Miejscami występuje naciek grzybkowy. Namulisko złożone z próchnicy i liści. Jaskinia jest przewiewna, widna tylko przy otworach. W ich pobliżu na ścianach rozwijają się glony. Jest w dużym stopniu poddana wpływom środowiska zewnętrznego. Wewnątrz obserwowano komary, pajęczaki i motyla szczerbówkę ksieni. .
Historia poznania i dokumentacji Jaskinia znana od dawna. Po raz pierwszy opisał ją i sporządził jej plan Kazimierz Kowalski w 1951 roku. W rejestrze jaskiń M. Szelerewicza i A. Górnego w 1986 r. wymieniona została pod nazwą Schronisko nad Djablą Bramą. Aktualną dokumentację opracował A. Górny w październiku 2009 r., a plan M. Pruc.
Przypisy Jerzy Kondracki, Geografia regionalna Polski, Warszawa, Wyd. Naukowe PWN, 1998, . K. Kowalski. Jaskinie Polski, tom. 1. Warszawa: Państwowe Muzeum Archeologiczne, 1951.
Kategoria:Jaskinie Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej