Wanda Makurath (ur. 5 maja 1911 w Stegnie, zm. 16 grudnia 1999 w Gdańsku) – polska zakonnica i nauczycielka. Córka Bernarda, pracownika gdańskiej poczty przy Langgasse (ul. Długa).
Życiorys Pochodziła z kaszubskiego rodu zamieszkałego w Gdańsku. W 1920 roku odbyła kurs języka polskiego. Uczęszczała do nowo otwartej, pierwszej szkoły senackiej przy Johannisgasse (ul. Świętojańska). W 1924 roku podjęła naukę w Seminarium Nauczycielskim we Lwowie, Złoczowie, Kielcach. Podczas studiów, w 1928 roku wstąpiła do Zgromadzenia Dominikanek Kontemplacyjno-Czynnych III Zakonu Św. Dominika, w którym przyjęła imię zakonne Lucjana. 19 listopada 1934 złożyła śluby wieczyste. W tym samym roku uzyskała także dyplom nauczycielski w Tarnowie.
W kwietniu 1937 roku W. Makurath została zatrudniona jako nauczycielka w Szkole Powszechnej im. Józefa Czyżewskiego w Piekle, otwartej w nowo zbudowanym Domu Polskim, obejmującym Szkołę Powszechną i Ochronkę Macierzy Szkolnej. Młoda zakonnica przybyła na nową placówkę oświatową wraz ze swoją współsiostrą ze zgromadzenia dominikańskiego, s. Matyldą. Prowadziła lekcje języka polskiego, śpiewu, prac ręcznych, gimnastyki, mając pod opieką klasę młodszą. Działała w Związku Harcerstwa Polskiego.