Niektórzy z autorów uważali znalezisko MPMA 12–0001/97 za bliżej niezdefiniowanego przedstawiciela Aeolosaurini, podczas gdy inni umieszczali je w rodzaju eolozaur. Kolejni przenieśli Ae. maximus do nowego rodzaju Arrudatitan. Nazwę rodzajową utworzyli, upamiętniając profesora Antonio de Celso Arrudę Camposa, w uznaniu jego pracy jako poszukiwacza skamieniałości, popularyzatora nauki i pierwszego kuratora zbioru, do którego należał holotyp nowego rodzaju. Kreatorzy rodzaju zamieścili w swej publikacji kladogram ukazujący pozycję rodzaju na drzewie rodowym Titanosauriformes (uproszczono): thumb|Bliskim krewnym Arrudatitan okazał się także Punatitan (po prawej)
Paleoekologia thumb|left|Od skał formacji Adamantina bierze swą nazwę znaleziony tam inny zauropod Adamantisaurus