(2011) postulowali, by uznać je za nieokreślone bliżej Aeolosaurini.
Do rzeczonych problematycznych pozostałości należą też znalezione w brazylijskim stanie São Paulo, wśród skał formacji Adamantina grupy Bauru szczątki skatalogowane potem jako MPMA 12–0001/97. Odkrycia dokonali w 1997 Ademir Frare i Luiz Augusto dos Santos Frare na farmie Santa Irene, leżącej pomiędzy Monte Alto i Cândido Rodrigues, w miejscu o współrzędnych . Kości te, obejmujące zarówno pozostałości szkieletu osiowego, jak i kończyn, zostały opisane przez Bertiniego w 1999. Jednak Santucci i Arruda-Campos postąpili wbrew sugestiom Martinellego et al., w 2011 kreując na podstawie wspomnianych kości nowy gatunek Aeolosaurus. Holotyp obejmował w zakresie szkieletu osiowego 2 niekompletne tylne kręgi szyjne, żebra szyjne w liczbie siedmiu, także niekompletne, części dwu kręgów grzbietowych z dwunastoma niekompletnymi żebrami, kręgi ogonowe, w tym 6 proksymalnych, część środkowego i 2 dystalne, łuki naczyniowe. Szkielet kończyn obejmował być może niekompletną łopatkę, kość ramienną prawą, a być może i lewą, być może kość promieniową, kość kulszową oraz kości udowe. Ponadto pewnych fragmentów nie zidentyfikowano.