Jewgienij Pietrowicz Mickiewicz (ros. Евгений Петрович Мицкевич, ur. 24 grudnia 1893 w Klewaniu, zm. 19 lutego 1959 w Moskwie) – radziecki funkcjonariusz wywiadu, pułkownik NKWD.
Życiorys Urodził się w biednej ukraińskiej rodzinie chłopskiej. Od września 1912 do stycznia 1915 pracował jako wiejski nauczyciel, od 15 stycznia 1915 do czerwca 1918 służył w armii kolejno w Krzemieńczuku, Briażach, Rzeczycy i Briańsku, we wrześniu 1917 został członkiem partii komunistycznej. Od lipca do listopada 1918 był sekretarzem i członkiem kolegium gubernialnej Czeki w Briańsku, następnie został przewodniczącym powiatowego podziemnego komitetu rewolucyjnego w Rzeczycy, a od marca do czerwca 1919 był tam przewodniczącym powiatowego komitetu wykonawczego. Od czerwca 1919 służył w Armii Czerwonej jako komisarz wojskowy w Rzeczycy, później od października 1919 do marca 1920 dowódca 417 pułku piechoty47 Dywizji Frontu Zachodniego, od czerwca do września 1920 był przewodniczącym powiatowego komitetu rewolucyjnego w Bychowie, później komisarzem powiatowego komisariatu w Rzeczycy, od stycznia 1922 do stycznia 1923 studiował w Akademii Wojskowej w Moskwie.