W 1952 otrzymała tytuł doktora.
Wczesny etap kariery i życie rodzinne W dniu 6 października 1952 poślubiła kolegę ze studiów dr. Donalda Michie’go. W latach 1952–1955 pracowali razem w University College London, a następnie do 1959 w Royal Veterinary College, badając zależności liczby kręgów lędźwiowych u myszy od środowiska życia matki. McLaren podjęła się również badań płodności myszy, w tym superowulacji oraz superfetacji. W 1958 wraz z Johnem D. Biggersem opublikowała artykuł w magazynie „Nature”, opisujący pierwsze pomyślny rozwój i narodziny embrionów uzyskanych z naturalnie zapłodnionych samic na etapie rozwoju 8–16 komórek, które hodowano przez 2 dni do momentu, aż nie stały się blastocystą. Następnie w takiej formie zostały przeniesione do ciał samic do momentu urodzenia. Artykuł Pomyślny rozwój i narodziny myszy hodowanych za pomocą in vitro jako wczesne embriony (ang. Successful Development and Birth of Mice cultivated in vitro as Early Embryos) został okrzyknięty jednym z ważniejszych w tej dziedzinie biologii.
W tym okresie urodziła troje dzieci: Susan (19 czerwca 1955), Jonathana (25 marca 1957) i Caroline (1959).