Deklaracja o wychowaniu społeczeństw w duchu pokoju (ang. Declaration on the Preparation of Societies for Life in Peace) – deklaracja dotycząca utrzymywania trwałego pokoju dla wszystkich obywateli, która została zgłoszona przez Polskę w 1978 roku, a w rezultacie uchwalona na XXXIII Sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ dnia 15 grudnia 1978 roku.
Historia mały|Organizacja Narodów Zjednoczonych Wywodząc się z głębokiego zaplecza historycznego polskiej tolerancji oraz nie tak dawno przecież przebytych bolesnych doświadczeń okresu II wojny światowej Polska delegacja wyszła z inicjatywą Deklaracji o wychowaniu społeczeństw w duchu pokoju. Idea wychowania społeczeństw w duchu pokoju została wysunięta przez Polskę na forum ONZ już w 1974 roku, w przemówieniu Edwarda Gierka do Zgromadzenia Ogólnego. Kolejny raz została omówiona w przemówieniu na sesji końcowej Konferencji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie w Helsinkach. Zaś w roku 1977, na konferencji państw sygnatariuszy Aktu Końcowego KBWE, w Belgradzie, polska delegacja wyszła z propozycją uchwały w sprawie wychowania dla pokoju. Wzbudziła ona duże zainteresowanie wśród uczestników konferencji. Stanowiło to kontynuację działań Polski na forum międzynarodowym, na rzecz idei wychowania dla pokoju.