Jerzego z palmami, który był orderem przyznawanym za osobistą odwagę dowódcy z przedstawienia podkomendnych żołnierzy. Po uzyskaniu zgody dowódcy I Korpusu gen. Dowbor-Muśnickiego, poprzez bolszewickie wojska otaczające I Korpus, udał się do Humania, do korpusu gen. Józefa Hallera, w organizacji którego wziął czynny udział. W styczniu 1918 stał na czele delegacji do francuskiej Misji Wojskowej w Kijowie, której celem było przeniesienie pułku z Rosji na front zachodni. Po bitwie kaniowskiej osobiście towarzyszył gen. Hallerowi w drodze z Kijowa przez Moskwę do Murmańska, skąd generał wyjechał do Francji, sam natomiast powrócił do Moskwy, gdzie ułatwiał oficerom i żołnierzom przekradanie się do Murmańska.
Wojna polsko-bolszewicka W lipcu 1920 na terytorium Okręgu Generalnego Lwów przystąpił do formowania małopolskich oddziałów jazdy ochotniczej z ośrodkiem koncentracji we Lwowie, Przemyślu i Stanisławowie. W sierpniu 1920 przy szwadronie zapasowym 14 Pułku Ułanów we Lwowie zorganizował 214 Pułk Ułanów Armii Ochotniczej i objął jego dowództwo. Podczas wojny polsko-bolszewickiej, brał udział w Bitwie Warszawskiej, a następnie w szeregu walk z kawalerią Budionnego.