Zakładanie kądzieli na przęślicę. U góry drążka, czy łopatki – krężla przęślicy były zwykle rowki lub nacięcia dla zamocowania wstążeczki przytrzymującej kądziel. Nawijanie kądzieli na przęślicę, przed przystąpieniem do przędzenia, wymagało pewnych umiejętności bo włókna musiały być nawinięte prostopadle do drążka i rozciągane w trakcie nawijania.
Odniesienia kulturowe Ponieważ przędzenie, jak i tkanie na krosnach, było od niepamiętnych czasów uważane za zajęcie kobiece, to terminów z nim związanych używa się prznośnie dla określenia pokrewieństwa ze strony matki – po polsku mówi się o pochodzeniu „po kądzieli”, podczas gdy w języku angielskim rodzina matki to dosłownie krewni „po przęślicy” – „distaff side of the family”. Podobnie pochodzenie „po mieczu”, ze strony ojca, tłumaczy się w angielskim jako pochodzenie „po włóczni” – „spear side of the family”.
W kulturze brytyjskiej i francuskiej dzień po Święcie Trzech Króli, siódmego stycznia obchodzono „Dzień Przęślicy” – „St. Distaff Day”, w związku z powrotem do pracy po obchodzeniu dwunastu dni Bożego Narodzenia. Kobiety zbierały się tego dnia, by wspólnie prząść.
Przedstawienia przęślicy występują w obrazach mających za temat Mojry z greckiej mitologii.