thumb|Nekrolog mjr. Pawła Korytki Paweł Korytko (ur. 6 września 1884 w Suchodole, zm. 3 grudnia 1939 w Pieszycach) – major kawalerii Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 6 września 1884 w Suchodole, w ówczesnym powiecie husiatyńskim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Franciszka Ksawerego i Marii z Rostworowskich.
W latach 1894–1902 uczęszczał do c. k. Gimnazjum III w Krakowie, gdzie 23 września 1902 zdał maturę. Po odbyciu obowiązkowej służby wojskowej w cesarskiej i królewskiej Armii, w charakterze jednorocznego ochotnika, został mianowany kadetem rezerwy ze starszeństwem z 1 stycznia 1908 i wcielony do 2 Galicyjskiego Pułku Ułanów w Tarnowie. Na stopień porucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1910 w korpusie oficerów kawalerii. W szeregach Pułku Ułanów Nr 2 walczył na frontach I wojny światowej. Na stopień nadporucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 20 stycznia 1915.
W listopadzie 1918 jako dowódca szwadronu zapasowego w Wolbromiu oddał się do dyspozycji dowódcy polskiego 1 Pułku Ułanów Krechowieckich. Został wcielony do szwadronu zapasowego 1 puł., w którym między innymi kierował szkoleniem szwadronu karabinów maszynowych.