Podczas modernizacji przeprowadzonej w latach 1867-1869, zrezygnowano z niedopracowanych dział odtylcowych na sprawdzone gwintowane działa odprzodowe, dwa kalibru 203 mm i 8 kalibru 178 mm.
Opancerzenie składało się z pasa z płyt pancerza żelaznego grubości 114 mm na podkładce drewnianej grubości 457 mm, na śródokręciu. Pas miał długość 42,7 m (140 stóp) i ochraniał głównie stanowiska baterii i siłownię.
Służba Po wejściu do służby w lipcu 1862 roku, okręt wszedł w skład działającej w rejonie kanału La Manche. W grudniu 1863 roku okręt przebazowano w rejon Morza Śródziemnego. W 1869 roku na okręcie zakończył się trwający dwa lata remont, podczas którego m.in. zmodernizowano jego uzbrojenie. Po zakończeniu modernizacji okręt wchodził w skład Floty Kanału, a także był jednostką straży wybrzeża stacjonującą w Liverpoolu. Okręt wykonywał misje na morzu do 1880 roku. W 1885 roku służył jako cel podczas ćwiczeń z użyciem artylerii i torped. W 1898 roku został sprzedany na złom. Podczas holowania do stoczni zatonął w pobliżu walijskiej wyspy Holy Island. W 1899 podniesiony z dna i rozebrany.
Przypisy
Bibliografia
Peter Hore, The World Encyclopedia of Battleships, Hermes House, 2005.
Kategoria:Brytyjskie okręty żaglowe Kategoria:Brytyjskie okręty z okresu XIX wieku