Historia Początki Można sądzić, iż początki osadnictwa na obszarze dzisiejszej Harendy sięgają przełomu XVI i XVII wieku, jednak nie zachowały się do dziś żadne zabudowania z tego okresu. Pierwsze przysiółki powstawały tuż przy brzegu potoku nazywanego dzisiaj Zakopianką, na jego prawym brzegu, tuż przy granicy z Olczą. Pierwsi osadnicy zajmowali się głównie rolnictwem i pasterstwem, do którego panowały idealne warunki na Rafaczańskiej Grapie czy Bachledzkim Wierchu. Zajmowano się głównie uprawą owsa, żyta, ziemniaków czy lnu. Prawdopodobnie, Harenda stanowiła dawniej samoistną osadę, która to podobnie jak sąsiednia Olcza została przyłączona do większej, rozrastającej się wsi – Zakopanego.
Epizod Kasprowicza W XX wieku Harendzianie zaczęli coraz bardziej otwierać się na zewnątrz. Najlepszym tego przykładem jest powstanie willi w stylu zakopiańskim, wybudowanej przez Jana Klusia Fudalę, okolicznego cieślę w 1920 r. na zlecenie brytyjskiej malarki Winnifred Cooper. W 1923 r. Brytyjka odsprzedała dom poecie Janowi Kasprowiczowi, gdzie mieszkał przez kolejne trzy lata wraz ze swoją małżonką, Marią Kasprowiczową z domu Bunin. To właśnie Kasprowicz nazwał ową willę "Harendą", czym przyczynił się do powstania punktu odniesienia dla osiedla i całej dzielnicy. W 1933 r.