Od początku I wojny światowej (1914) służył w szeregach C. K. Armii. Został mianowany na stopień podporucznika w rezerwie piechoty z dniem 1 stycznia 1916. Był oficerem rezerwy 4 pułku piechoty. Przed 1917 został odznaczony srebrnym Medalem Waleczności II klasy. Do około 1916 nadał figurował pod imieniem Abraham, zaś od około 1917 był zapisywany już pod imieniem Roman (ponadto w ewidencji armii zapisywano go pod nazwiskiem Saphir). Według stanu ewidencji z 1917 był doktorem filozofii. W czynnej służbie w wojsku pozostawał w kolejnych latach i służył jeszcze w pierwszym półroczu roku szkolnego 1918/1919.
Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę w drugim półroczu 1918/1919 ponownie uczył w Gimnazjum w Jaśle, wykładając język grecki i niemiecki. Podczas wojny polsko-bolszewickiej młodzież z jasielskiego gimnazjum postanowiła, że wszyscy z nich mający ukończone 16 lat przystąpią do walk jako ochotnicy, w związku z czym zgłosiło się w tym charakterze 300 uczniów. Profesor Saphier był jednym z dwóch nauczycieli tej szkoły, którzy zgłosili się wtedy ochotniczo do armii (drugim był Jakub Kuska). Służył w stopniu porucznika Wojska Polskiego. W bitwie pod Firlejówką pełnił funkcję dowódcy 10 kompanii w składzie III batalionu 16 pułku piechoty. Poległ pod Firlejówką 6 września 1920 w wyniku ataku sił wroga.