Zespoły proggowe grały również na innych dużych demonstracjach w tamtym czasie, takich jak protest, który zdołał powstrzymać wycinkę wiązów w parku Kungsträdgården w Sztokholmie oraz protesty mające na celu powstrzymanie meczów tenisowych z tenisistami z rządzonego przez Pinocheta Chile w Båstad w 1975 roku.
W 1977 roku wytwórnia płytowa Silence przeniosła swoje studio do małej wsi Koppom w leśnej prowincji Värmland.
Dziedzictwo mały|250x250px|Basista Nikke Ström z Nationalteatern i wokalista Mattias Hellberg występujący na żywo w 2007 roku Niektórzy artyści z ruchu proggowego nadal grali muzykę i przez lata zdołali pozostać popularni, na przykład Björn Afzelius, Mikael Wiehe, Totta Näslund i Peps Persson.
Istnieje stereotypowy obraz progg jako czegoś archaicznego i oddalonego od lat 70. XX wieku. Z drugiej strony, od końca lat 90. wiele zespołów proggowych przeżyło pewien renesans, a wiele starych zespołów ponownie łączyło się na koncerty i nowe płyty, na przykład Träd, Gräs och Stenar i Samla Mammas Manna. Niektóre zespoły, takie jak Nationalteatern, wciąż jeżdżą w długie trasy koncertowe w XXI wieku, wykonując swoje stare piosenki dla nowego pokolenia. Silence ponownie wydała znaczną część swojego katalogu z lat 70.