Lithophane semibrunnea – gatunek motyla z rodziny sówkowatych. Zamieszkuje zachodnią część krainy palearktycznej. W Europie Środkowej jest bardzo rzadki. Gąsienice żerują na drzewach liściastych, najchętniej na jesionie wyniosłym.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1809 roku przez Adriana H. Hawortha pod nazwą Noctua semibrunnea. Zalicza się do niego dwa podgatunki:
Lithophane (Lithophane) semibrunnea semibrunnea (Haworth, 1809) Lithophane (Lithophane) semibrunnea wiltshirei Boursin, 1962
Morfologia thumb|left|Imago w spoczynku Motyl ten osiąga od 37 do 44 mm rozpiętości skrzydeł. Ma stosunkowo dużą głowę z dobrze wykształconą ssawką, dużymi oczami złożonymi i dość szerokim czołem porośniętym włosowatymi łuskami. Wierzch tułowia porastają włosowate i łopatowate łuski, spiętrzające się pośrodku w podłużny czub o wierzchołku czarnym z metalicznym połyskiem barwy zielonej lub niebieskiej. Skrzydło przednie jest długie i wąskie, długości od 17 do 20 mm. Tło jego jest rdzawobrunatne a wzór na nim brunatnoczarny. Poniżej drugiej gałęzi żyłki kubitalnej występuje ciemna pręga, przedzielona pośrodku jaśniejszą przepaską poprzeczną. Żyłki są zaznaczone czarnymi łuskami. Przepaska zewnętrzna zaznaczona jest przez pary czarnych kropek na żyłkach i białawy półksiężyc na zagięciu skrzydła.