Dzięki temu aplikacje zbudowane przy użyciu FirmeMonkey mogą wykorzystywać sprzętowe przyspieszanie grafiki dostępne za pośrednictwem: Direct2D w systemach Windows Vista, Windows 7, Windows 8 i Windows 10, OpenGL w systemach Linux i macOS oraz OpenGL ES w systemach iOS i Android. Natomiast w tych wersjach systemu Windows, gdzie Direct2D nie jest dostępny (np. Windows XP) używana jest biblioteka GDI+.
Aplikacje i interfejsy opracowane z użyciem FireMonkey są podzielone na dwie kategorie: HD i 3D. Aplikacja HD to tradycyjny interfejs 2D, czyli typowe elementy GUI widoczne na ekranie (np. przyciski, pola edycyjne, listy wyboru). Jest określany jako HD, ponieważ FireMonkey wykorzystuje mapy bitowe o wielu rozdzielczościach w swoim dynamicznym systemie stylów, aby wykorzystać wyświetlacze o wysokiej rozdzielczości. Drugi typ, interfejs 3D, zapewnia środowisko sceny 3D, które jest szczególnie przydatne do tworzenia wizualizacji. Te dwa elementy można dowolnie mieszać, elementy 2D w scenie 3D jako nakładka lub w przestrzeni 3D oraz sceny 3D zintegrowane z normalnym dwuwymiarowym (2D) interfejsem HD. Biblioteka ma wbudowaną obsługę efektów graficznych (np. rozmycie, poświata itp.) oraz animacji. Dzięki temu można łatwo budować nowoczesne płynne interfejsy użytkownika w stylu WPF.