szerokość białego paska zależy od podgatunku, ogółem to około 2,5–11 mm. Ciemię czarne, widoczne jako błyszcząca czarna czapeczka z długim czubem. Jego pióra ułożone są luźno, jakby potargane. Dokładna pozycja czuba wiąże się z emocjami ptaka, w neutralnych sytuacjach jego pióra są ułożone gładko lub lekko opadają, natomiast czub jest nastroszony czy postawiony podczas zalotów. Szyja, spód ciała i lotki II rzędu białe. Kontrastują z szarym grzbietem i wierzchem skrzydła. Tęczówka ciemnobrązowa. Dziób żółty, w odcieniu żółcieni chromowej (opisywany też jako cytrynowy), niekiedy u nasady z zielonkawym nalotem. Czasem jest całkowicie zielonkawożółty i pokryty nieregularnymi czarnymi plamami. Nogi czarne.

Szata spoczynkowa W szacie spoczynkowej ciemię ma barwę białą, pokrywają je nieregularne czarne plamy i paski. Czerń zachowuje się jedynie w tylnej części ciemienia. Ma jednak matowy odcień, miejscami mogą pojawiać się siwe pióra. Czub jest krótszy i bardziej zaokrąglony niż w szacie godowej, dziób zaś – nieco bardziej matowy.