W 1917 roku Kaplica Iwerska i Brama Zmartwychwstania służyły jako część linii obrony Kremla przeciwko bolszewikom. Rok później wydano dekret Rady Komisarzy Ludowych „O usuwaniu pomników postawionych na cześć carów i ich sług oraz opracowywaniu projektów pomników Rosyjskiej Republiki Socjalistycznej” podpisany przez Włodzimierza Lenina, Józefa Stalina i Anatolija Łunaczarskiego. Zgodnie z dekretem z 1 maja tego samego roku plac Zmartwychwstania został przemianowany na plac Rewolucji. Na początku lat 20. brama została odrestaurowana i przekazana Państwowemu Muzeum Historycznemu.
Rozbiórka W nocy z 28 na 29 lipca 1929 roku w związku z reorganizacją placu Czerwonego zburzono Kaplicę Iwerską, a na jej miejscu ustawiono rzeźbę robotnika. Kopia Iwerskiej Ikony została przeniesiona do cerkwi Zmartwychwstania Pańskiego w Sokolnikach. Dwa lata później z rozkazu Józefa Stalina rozebrano również Bramę Zmartwychwstania, która przeszkadzała w organizowaniu parad w rocznice wydarzeń rewolucyjnych. Na protesty architektów i osobistości kultury Łazar Kaganowicz, I sekretarz Moskiewskiego Komitetu Miejskiego WKP (b), odpowiedział: „Ale moja estetyka wymaga, aby kolumny demonstrantów z sześciu moskiewskich dzielnic wchodziły jednocześnie na plac Czerwony”.