Studia na tajnym uniwersytecie trwały od pięciu do sześciu lat i odbywały się na trzech wydziałach: 1. Nauk Społecznych, 2. Historyczno-Filologicznym, który obejmował również pedagogikę, oraz 3. Matematyczno-Przyrodniczym. Wspólnym wysiłkiem Jadwigi Szczawińskiej-Dawidowej, Jana Władysława Dawida, Bronisława Chlebowskiego, Ludwika Krzywickiego udało się zorganizować tajną Czytelnię Naukową otwartą nie tylko dla słuchaczek Uniwersytetu, lecz także dla wszystkich uczących się w Warszawie. W tygodniu słuchaczki uczestniczyły w 8–11 godzinach wykładów. W okresie największej popularności Uniwersytetu Latającego, która miała miejsce pod koniec XIX wieku., liczba studentek dochodziła do 500Agnieszka Muszczyńska, Nieodkryte karty z życia Jadwigi Szczawińskiej, „Biografistyka Pedagogiczna” Rok 2 (2017) nr 1, s. 83–97 DOCPlayer – wersja elektroniczna.. Według programu Uniwersytetu w 1893 r. przechwyconego przez policję rosyjską wykładano na nim: