Dokonał tego Carl Sofus Lumholtz, który na podstawie kilku ilustracji przedmiotów znalezionych w grobowcach opisał splądrowany grobowiec szybowy, który odwiedził kilka lat wcześniej.
Pod koniec lat 30 XX w. swoje badania nad kultura grobów szybowych zachodniego Meksyku rozpoczęła znana archeolożka Isabelle Truesdell Kelly. Od 1944 roku, aż do swojej śmierci opublikowała kilkanaście artykułów naukowych na temat swojej pracy w tym regionie. To ona jako pierwsza w 1948 opisała zjawisko „Łuku Grobów Szybowych”, czyli rozmieszczenia grobów szybowych na terenie zachodniego Meksyku.
W 1974 została opublikowana klasyfikacja zabytków należących do inwentarza grobowego, tradycji grobów szybowych zachodniego Meksyku. Klasyfikacja ta jest używana do dzisiaj.
W 1993 roku odkryty został pierwszy nieograbiony grób szybowy. Jest to bardzo istotne i przełomowe odkrycie, gdyż dostarczyło ono naukowcom licznych i szczegółowych informacji związanych z tradycją grobów szybowych.
W 2011 roku na stanowisku Tingambato, w zachodnim Meksyku, odkryto nieograbiony pochówek kobiecy z licznymi darami, datowany na okres klasyczny.
Przypisy
Kategoria:Historia Meksyku