Mieczysław Witold Skulski (ur. 23 lipca 1893 we Lwowie) – major dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, jeden z pięciu Polaków odznaczonych austriackim Orderem Marii Teresy za czyny męstwa w czasie I wojny światowej.
Życiorys Urodził się 23 lipca 1893 we Lwowie. Ukończył Wojskową Niższą Szkołę Realną w Straß, w Styrii, a następnie Szkołę Kadetów Piechoty we Lwowie. Na stopień chorążego został mianowany ze starszeństwem z 1 września 1911 i wcielony do Galicyjskiego Pułku Piechoty Nr 20 w Krakowie. W latach 1912–1913 wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 listopada 1913 w korpusie oficerów piechoty i przeniesiony do Pułku Piechoty Nr 73 w Pradze. W szeregach tego oddziału walczył podczas I wojny światowej. Na stopień porucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 maja 1915 w korpusie oficerów piechoty. 26 maja 1916 wyróżnił się jako komendant kompanii zdobyciem Monte Mosciagh, w czasie wiosennej ofensywy na Asiago. W maju 1917 został przeniesiony do Kompanii Piechoty Przybocznej Gwardii.