Wzięła udział w migracji świętych w dniach ostatnich na terytorium dzisiejszego Utah, z uwagi jednakże na jej kiepskie relacje z małżonkiem podróż Mary na zachód miała nieco odmienny przebieg. W lipcu 1850 powróciła do rodzinnego Bethel w Maine, pozostając niemniej członkinią Kościoła. Do doliny Wielkiego Jeziora Słonego dotarła w październiku 1852. W kolejnym roku osiadła w Pleasant Grove, mieszkając ze swą zamężną córką oraz dwójką dzieci, których doczekała się z Prattem. Pracowała jako położna. Zmarła we wspomnianym Pleasant Grove, spoczywa na cmentarzu w tym mieście.
14 maja 1837 poślubiła Parleya P. Pratta, z zawartych związków małżeńskich doczekała się łącznie pięciorga dzieci. Połączona wieczyście ze swoim mężem w obrzędzie pieczętowania, podczas jednej z pierwszych w historii Kościoła ceremonii tego typu, 23 czerwca 1843. W źródłach wszakże odnaleźć można sprzeczne dane na temat tej ceremonii. Wydaje się, że została ona unieważniona w lipcu tego samego roku przez Josepha Smitha, twórcę ruchu świętych w dniach ostatnich oraz prezydenta Kościoła. Przeprowadzający ją Hyrum Smith nie posiadał bowiem odpowiedniego upoważnienia. W powtórzonym obrzędzie została połączona dożywotnio ze swym małżonkiem, wieczyście natomiast z samym Josephem Smithem.