Jego pierwsze kontakty z ceramiką datuje się na rok 1885 – odwiedził wówczas fabrykę pieców Mayer w Karlsruhe oraz warsztat garncarski w Kandern. W latach 1897–1914 kierował warsztatem garncarskim w ostatnim z wymienionych miast, gdzie powstały jego liczne prace (m.in. wazy, dzbanki, ceramiczne płaskorzeźby). Charakteryzowała je technika zdobienia grubą warstwą emaliowaną. Najczęściej używał prostych motywów rustykalnych, przedstawiających ozdobne kwiaty i liście w naturalnej kolorystyce. Jego dzieła można było nabyć m.in. w Maison de l'Art Nouveau. W 1916 roku przejął zakłady Staatlichen Majolika Manufaktur de Karlsruhe (założył tam własne warsztaty ceramiczne, jednak zostały zniszczone w 1944 roku). W latach 1921–1929 współpracował z jednym z tamtejszych warsztatów ceramicznych. Od 1935 do 1936 roku produkował ceramikę budowlaną dla Reichssportfeld w Berlinie. W latach 1937–1939 wydał trzy tomy historii sztuki. W 1948 roku został członkiem Bawarskiej Akademii Sztuk Pięknych.