Odpowiadała za wyposażenie w elektroniczną aparaturę kontrolno-pomiarową dla potrzeb biur konstrukcyjnych oraz konstrukcję i wykonanie specjalistycznych przyrządów niezbędnych w procesie technologicznym produkcji wyrobów finalnych, np. zautomatyzowanych testerów technologicznych potrzebnych do produkcji komputerów ODRA i RIAD (Odra 1003, Odra 1204, Odra 1304, Odra 1305, R-32 i R-34). Brała też udział w konstrukcji urządzeń pomiarowo-kontrolnych. Zajmowała się także negocjowaniem cen i zakupem sprzętu od zagranicznych firm oraz zdobyć dewizy. W karierze znacząco pomagała jej biegła znajomość języka angielskiego. W 1964 wstąpiła do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej.
W 1971 na podstawie pracy System metrologiczny w przedsiębiorstwie przemysłowym otrzymała stopień doktora nauk technicznych w zakresie metrologii w Instytucie Metrologii Elektrycznej Politechniki Wrocławskiej. W 1973 ze względu na negatywną opinię Służby Bezpieczeństwa Maćkowiak zabroniono wyjazdów zagranicznych. Odeszła z ELWRO i została kierowniczką Zakładu Prognozowania i Współpracy z Zagranicą (odpowiadała za kontakty z instytucjami z państw RWPG), a w 1977 w Zakładzie Systemów Pilotowych i Sekretarz Naukową w Instytucie Komputerowych Systemów Automatyki i Pomiarów (IKSAiP). Umożliwiono jej ponownie wyjazdy na Zachód.