Schizofrenia pełzająca, także: schizofrenia bezobjawowa ( lub малопрогредиентная шизофрения) – forma schizofrenii, postulowana jako odrębna jednostka chorobowa w rosyjskich klasyfikacjach zaburzeń psychicznych.
Powstanie koncepcji schizofrenii pełzającej Teoria ta powstała jako prosty i bezpośredni dalszy ciąg nauki najwybitniejszych przedstawicieli psychiatrii, którzy na długo przed rozpowszechnieniem koncepcji dementia praecox Emila Kraepelina odkryli istnienie psychoz endogennych, mających bardzo powolny przebieg i stosunkowo pomyślne rokowanie. Badania nad „łagodnymi” () formami schizofrenii zapoczątkował Eugen Bleuler, który wyodrębnił (schizophrenia latens s. mitis). Później opisy zaburzeń, odpowiadających pojęciu schizofrenii pełzającej, pojawiały się w literaturze psychiatrycznej pod różnymi nazwami. Najbardziej znanymi wśród nich są: „łagodna schizofrenia” (Arthur Kronfeld, 1928), "abortive schizophrenia" (W. Mayer), schizofrenia pseudonerwicowa (Paul Hoch et al., 1949, 1959, 1963; Harold Kaplan i Benjamin Sadock, 1994), "borderline schizophrenia" i in..