Najbardziej znana jest ze swoich kolosalnych projektów rzeźbiarskich, używając „charakterystycznego słownika” niedrogich materiałów, takich jak sklejka, karton, gips, cement, tkanina i farba, za pomocą których tworzy zaskakujące ogromnej skali rzeźby. Czerpiąc z arsenału wiedzy i kontekstu zwykłych przedmiotów z jej otoczenia, praktyka Barlow jest zakorzeniona w tradycji antymonumentalnej, charakteryzującej się fizycznym doświadczeniem pracy z materiałami, które artystka przekształca poprzez procesy nakładania warstw, akumulacji i zestawiania. Jej konstrukcje rzeźbiarskie są często pomalowane na zewnątrz w szybki, wyglądający na niestaranny sposób z użyciem przemysłowych lub syntetycznych kolorów, co skutkuje powstaniem abstrakcyjnych, pozornie niestabilnych form.
Barlow jest także autorką dzieł malarskich, które nazywa „rysunkami rzeźbiarskimi” – tworzyła je przez całe życie jako artystka rzeźbiarka, zachęcona do tych praktyk przez artystę i rzeźbiarza Henriego Moore, w ramach swojego programu nauczania w Chelsea College of Arts.
Literatura
Wystawy solowe 2012 – Ludwig Forum für Internationale Kunst, „BRINK”, Akwizgran, Niemcy.