W swoich badaniach zajmował się endokrynologią, kardiologią i diagnostyką laboratoryjną. Prowadził badania nad otyłością, badania biochemiczne nad składem krwi, należał do pionierów elektrokardiografii klinicznej w Polsce.

W latach 1907–1913 był redaktorem naczelnym pisma Pamiętnik Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego, należał także do redakcji pism Medycyna Doświadczalna i Kliniczna oraz Warszawskie czasopismo lekarskie. W 1917 wydał książkę Odbudowa kraju a szpitalnictwo. Zarys programu rozwoju naszego szpitalnictwa krajowego.

Od 1913 był członkiem Towarzystwa Naukowego WarszawskiegoSprawozdanie ze stanu i działalności Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, Rocznik XI (1918), wyd. 1923, s. 7..

Za pracę Badania nad zachowaniem się kwasów aminowych w ustroju ludzkim otrzymał w 1916 nagrodę im. J. Warschauera przyznawaną przez Akademię Umiejętności.