Dywizji Piechoty „Acqui” na greckiej wyspie Kefalinia.
Oficerowie i żołnierze, którzy dochowali wierności królowi i rządowi Badoglio, odmawiając służby u boku Niemców, zostali uznani za jeńców wojennych. W niemieckiej niewoli znalazło się od 570 do 650 tys. Włochów. Ponad 100 tys. wojskowych osadzono w obozach jenieckich, które znajdowały się na obszarach wchodzących obecnie w skład państwa polskiego. Włoskich jeńców zazwyczaj przetrzymywano w fatalnych warunkach i brutalnie traktowano. W ocenie Jacka Wilczura:
Przebieg mordu Jednym z obozów, w których przetrzymywano włoskich jeńców, był Oflag 64/Z Schokken w Antoniewie. Była to filia Oflagu 64 w Szubinie. W październiku 1944 roku przebywało tam około 160 Włochów, w tym wielu wysokich rangą oficerów.
W drugiej połowie stycznia 1945 roku, w związku z gwałtownymi postępami sowieckiej ofensywy, Niemcy przystąpili do ewakuacji obozu. Jeńców pognano pieszo na zachód. Towarzyszyła im eskorta złożona ze starszych wiekiem żołnierzy Wehrmachtu, którymi dowodził kpt. Matz. Pośpieszny marsz, dotkliwe zimno i niedożywienie szybko doprowadziły wielu jeńców na skraj wyczerpania. Niektórzy ucierpieli także na skutek odmrożeń.