Reprezentacje są danymi wejściowymi i/lub wyjściowymi w procesach poznawczych.
Sperber wyróżnia dwa typy reprezentacji: publiczne oraz mentalne. Reprezentacje publiczne to wszelkie intersubiektywne, intencjonalne komunikaty, zwłaszcza w formie mówionej i pisemnej. W większości są one stałe, mają niezmienną postać. Z kolei reprezentacje mentalne gromadzą się w umyśle jednostki i odpowiadają zarówno za przyjmowanie reprezentacji publicznych, jak i ich wytwarzanie, modyfikowanie i powielanie na drodze interakcji. Dodatkowo Sperber wyróżnia metareprezentacje, których rolą jest interpretacja reprezentacji niezrozumiałych oraz poszerzanie wiedzy i słownika pojęć.
O tym, czy dana reprezentacja rozprzestrzeni się z łatwością lub też nie zostanie powielona, decyduje organizacja ludzkich zdolności kognitywnych i komunikacyjnych, czyli możliwości umysłowe człowieka. Te reprezentacje, które przekazywane są z pokolenia na pokolenie przez wiele lat, to tradycje, które Sperber przyrównuje do endemii. Z kolei reprezentacje charakteryzujące się błyskawicznym rozpowszechnieniem, lecz krótką żywotnością – czyli różnego rodzaju mody – są odpowiednikiem epidemii.