1969 - 1973 - dyrektor Departamentu Nauki i Kształcenia Kadr w Głównym Komitecie Kultury Fizycznej i Turystyki – inicjator i organizator reformy studiów wychowania fizycznego.
Od 1973 r. – tylko szkoły wyższe.
Instytuty naukowo-badawcze i szkoły wyższe 1962-1969 Instytut Naukowy Kultury Fizycznej w Warszawie – adiunkt, od 1966 r. – samodzielny pracownik naukowo-badawczy; 1969-1972 Instytut Pedagogiki w Warszawie – samodzielny pracownik naukowo-badawczy; 1973-1998 Akademia Wychowania Fizycznego w Warszawie – docent, profesor nadzwyczajny, od1993 r. – profesor zwyczajny; 1991-1994 Uniwersytet Łódzki, Wydział Nauk o Wychowaniu – profesor nadzwyczajny, od 1993 – profesor zwyczajny (drugie miejsce zatrudnienia). Realizacja autorskiego programu studiów wychowania fizycznego i zdrowotnego – pierwszych studiów tego rodzaju w Polsce; 2006 Wyższa Szkoła Kultury Fizycznej i Turystyki w Pruszkowie – profesor zwyczajny; 2007-2009, 2013-2015 ALMAMER Szkoła Wyższa w Warszawie, Wydział Rekreacji i Turystyki – profesor zwyczajny
Inna działalność W latach 1984–1990, redaktor naczelny miesięcznika ,,Wychowanie Fizyczne i Higiena Szkolna’’ (od 1989 r.