W 1962 r. przeprowadzono próby fabryczne prototypu. Obliczeniowa masa własna została przekroczona o 142 kg, uznano, że samolot nie spełnia warunków technicznych. Dokumentacja została zwrócona do biura konstrukcyjnego celem poprawy. W celu poprawy chłodzenia silnika przeprojektowana została jego osłona oraz przesunięta chłodnica oleju. Jeszcze przed próbami państwowymi Zjednoczenie Przemysłu Lotniczego podjęło decyzję o uruchomieniu produkcji samolotu w WSK-Okęcie. 14 października 1963 r. doszło do uszkodzenia samolotu w locie, w efekcie ster wysokości i lotki otrzymały wyważenie masowe.

19 maja 1964 r. przekazano samolot do instytutu Lotnictwa. Próby w locie wykazały, że samolot spełnia wymagane założenia. Samolot mógł sprawiać jednak problemy niedoświadczonym pilotom gdyż nie ostrzegał przed przeciągnięciem, trudne też było utrzymanie kursu samolotu ze względu na zbyt mate tłumienie kierunkowe samolotu. Zalecano również poszerzenie zestawu przyrządów pokładowych. Instytut Lotnictwa orzekł, że samolot po wprowadzeniu niewielkich zmian, może stać się jednym z lepszych samolotów użytkowanych w Aeroklubie PRL. Samolot zwrócono producentowi z listą zalecanych poprawek (m.in.