mały|upright=1.1|XIX-wieczna ilustracja „The Great Earthquake at New Madrid”. Trzęsienia ziemi w New Madrid w latach 1811–1812 – seria intensywnych, jednych z największych w historii trzęsień ziemi, które wystąpiły wewnątrz północnoamerykańskiej płyty tektonicznej pod koniec 1811 roku i na początku 1812. Pozostają one najpotężniejszymi, jakie nawiedziły tereny Stanów Zjednoczonych na wschód od Gór Skalistych w pisanej historii. Trzęsienia ziemi, a także strefa sejsmiczna w której wystąpiły, zostały nazwane od bardzo im bliskiego miasteczka New Madrid leżącego nad rzeką Missisipi w dzisiejszym stanie Missouri, wówczas na Terytorium Luizjany.
Epicentra trzęsień ziemi znajdowały się na obszarze, który w tamtym okresie znajdował się na dalekim zachodnim krańcu amerykańskiego pogranicza, słabo zasiedlonego przez europejskich osadników. Ówczesne relacje historyczne doprowadziły sejsmologów do wniosków, że trzęsienia ziemi były silnie odczuwalne w większości środkowych i wschodnich regionów Stanów Zjednoczonych, na obszarze około 50 000 mil kwadratowych (130 000 km) i umiarkowanie na prawie 1 milion mi (3 milionach km).