W maju 1945 powrócił do Polski jako członek delegacji emigracji polskiej w krajach zachodnioeuropejskich.

Od 1945 działał w Polskim Stronnictwie Ludowym, w 1946 należał do rozłamowców z Polskiego Stronnictwa Ludowego „Nowe Wyzwolenie”, a w 1949 przeszedł do Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego. Od lipca 1945 do stycznia 1947 zasiadał w Krajowej Radzie Narodowej. Od maja 1948 do kwietnia 1949 kierował Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Krakowie. Od 1949 do 1951 wiceminister oświaty, od 7 maja 1951 do 12 grudnia 1952 przewodniczący Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Kielcach. Obejmował szereg posad w ramach ZSL, zasiadał w jego Radzie Naczelnej (m.in. jako wiceprezes od 1949 do 1954) i Naczelnym Komitecie. Od 1951 do 1956 członek Wojewódzkiej Komisji Kontroli Stronnictwa w Kielcach, w 1958 zastępca kierownika Wydziału Oświaty i Kultury ZSL. W kolejnych dziesięcioleciach był m.in. członkiem Głównego Sądu Partyjnego i Głównej Komisji Rewizyjnej, a od 1978 do 1982 – wiceprezesem Wojewódzkiego Komitetu ZSL w Ciechanowie.